De aanvaring heeft vooral de bakboordkant van Kleinjans boot ernstig beschadigd. Een deel van de boegspriet van de Roaring Forty is verdwenen. De verbinding tussen dek en romp is over een lengte van drie meter opengescheurd. Deze scheur stopt op amper 50 cm voor de puttingen, de bevestigingspunten van het want op de romp dat de mast rechthoudt. Ook de mast zelf moet bovenaan een klap gekregen hebben van de overhellende tankerromp. Kleinjans geeft in zijn e-mails te verstaan dat hij zijn twijfels heeft over het tuigage en is meteen onder gereduceerd zeiloppervlak gaan varen. Als de Roaring Forty over bakboordboeg vaart, maakt de boot water. Gelukkig stroomt dit water grotendeels in de ballasttank, zodat het redelijk gemakkelijk kan worden weggepompt.

"Morgen komt er een fikse noordoostenwind opzetten, tot 35 knopen wind", zegt Fritz Buyl, meteoroloog. Die gaat zeker de golfslag langs de kust nog versterken. Kleinjans' vrees voor de stevigheid van het tuigage is zeker niet ongegrond.” De windrichting zal hem verplichten om over bakboord te hellen, dus met de beschadigde kant van zijn boot wel van de windrichting weg, maar het diepst in het water. De onbeschadigde kant van de boot kan dan de aanrollende golven incasseren.

“Ik heb er geen vertrouwen in tot dat het hele tuigage deskundig is gecontroleerd” zegt Michel. Hij meldde dat hij met een klein zeiltje de storm gaat uitrijden en na het front zijn koers richting Charleston zal verleggen. Dat is wel geen rechte lijn naar de finish, maar wel veel veiliger. Het Britse duo Jeremy Salvesen / David Thomson varen op en honderdtal zeemijlen achter de Roaring Forty. Ze werden gevraagd Kleinjans bij te staan indien nodig. Kleinjans heeft nog een 250 zeemijlen te gaan om Charleston te halen.

Meer info en foto's op www.michelkleinjans.be

Commentaar (0)

RSS feed Commentaar