Roaring Forty werd in de achtervolging gedwongen. In de tweede helft van de race opteerde Kleinjans om tussen de Azoreneilanden door te varen, terwijl de koplopers ze opzettelijk noordelijk hadden gerond. “Het kwam wat de windvoorspelling betreft zo uit. Bovendien is dat iets korter, ieder gewonnen zeemijl telt.” Maar op drie dagen voor de finish valt de solozeiler opnieuw stil. Het Azoren Hoog laat zich gelden. “Knap lastig en het verveelt me, “ zegt Kleinjans, goed beseffend dat de duo boten al binnen zijn. “Ik moet uitkijken naar het alsmaar drukkere scheepvaartverkeer, maar feitelijk valt dat wel mee. Ik heb mijn radar voltijds opstaan. Dat vreet energie en ik moet geregeld de motor laten draaien om de accu’s op te laden. Ik kijk er nu echt wel naar uit om te finishen.”

Hiermee gaat Kleinjans’ grote droom helemaal in vervulling, met als werkelijk hoogtepunt de ronding van Kaap Hoorn. “Ik ga zeker blijven zeilen!” riposteert Michel of de vraag of hij nu gaat tuinieren of zo. Toch zal het slotfeest in Portimão beperkt blijven want Michels schoonvader is enkele dagen geleden overleden. “Michel was zijn held” zegt Marleen Lepoutre, Michels vrouw. “We hebben de begrafenis uitgesteld tot hij weer in België is.

Meer info en foto's op www.michelkleinjans.be

Commentaar (0)

RSS feed Commentaar