Michel Kleinjans is op 20/01/2009 om 10 u. 28 min 55 sec plaatselijke tijd in Nieuw-Zeeland gefinisht in de tweede etappe (Kaapstad / Zuid Afrika – Wellington / Nieuw Zeeland) van de Portimão Global Ocean Race. Dat is 22 u. 28 min. 55 sec onze tijd. Hij had 37 dagen, 10 uur en 58 seconden nodig om deze booglijn over de Zuidelijke Oceaan van 6900 zeemijlen af te leggen. In deze officiële tijd is wel een compensatie ingerekend voor de tijd die Michel gebruikte om zijn concurrent in nood, Nico Budel, ter hulp te snellen. Kleinjans is een tevreden zeiler. De laatste zeemijlen waren ronduit frustrerend, omdat na 36 dagen stevige bries tot zelfs stormen van windkracht 9, de wind volkomen was weggevallen. Michels boot, Roaring Forty ging zelfs dobberen aan amper twee tot drie knopen (zeemijl per uur) in het laatste traject van 14 mijl door de Cook Straat tussen Kaap Terawhiti van het Noord Eiland en het Arapawa Island in de Marlborough Sounds.

In zijn laatste mail naar Fritz Buyl, de meteoroloog die Michel voortdurend richtlijnen geeft over de te volgen koers, was Michel erg duidelijk. "Dank je voor de goede informatie, schrijft Michel, “… maar doe geen moeite meer. Sinds een paar uur zag ik dat wind op was. Ik wacht inderdaad op noordenwind. Ik dacht zoiets gehoord te hebben op de VHF. Nog 20 mijl te gaan. Dit is er wel mee gespeeld hé?!”

Vlak nadat zijn boot in de Queens Wharf is aangemeerd, kan Michel zijn frustratie ventileren. “Eerst is er ergernis maar dan denk je: "wat voor verschil kan het geven? Je eet dan nog maar eens een beetje gevriesdroogd voedsel, goed wetend dat de steak au poivre voor morgen zal zijn.”

“De wind ging alle kanten uit en ik lag zo goed als stil, net na het ronden van Cape Farewell. Dat was niet voorspeld. Als de wind dan eindelijk terugkwam, was die recht op de neus. Ik had geen idee meer over wat de weersvoorspelling voor de plaatselijke situatie zou zijn en daar kwam dan nog eens veel stroming bij waar ik ook geen informatie over had. Maar het was allemaal zo dramatisch niet. “

Kleinjans is een van de twee solozeilers die aan deze Portimão Global Ocean Race deelneemt met de Nederlander Nico Budel als tegenstander. Op 28 december ontdekt Budel dat zijn kiel het gaat begeven, nadat hij met zijn Hayai door een wel zeer zware storm is gegaan. De MRCC (Maritime Rescue Coordination Centre) vroeg aan Kleinjans om terug te keren en 600 mijl terug te varen naar Budel die zich ongeveer 900 zeemijlen ten zuiden van Madagascar bevond, diep in de Zuidelijke Oceaan. Kleinjans herinnert zich met de grijns dat zijn eerste reactie een scheldkanonnade was. Dan hoorde hij dat Budel ondanks alles toch een snelheid kon maken van 6 knopen, weliswaar met het risico dat zijn kielbulb er zou onderuit vallen. Maar dat bracht het traject tot het rendez-vous toch tot 350 zeemijlen.

Kleinjans: “Toen ik terugkeerde was er niet veel wind maar het zag er naar uit dat we recht op een nieuwe storm gingen aansturen. Nico zou wind mee krijgen, maar ik kreeg steeds meer wind recht op mij af.” Maar de MRCC kon de Roaring Forty de volgende dag al van zijn missie afhalen omdat het 170 000 ton vrachtschip CSK Radiance naar Nico Budel aan het opstomen was om de Nederlander van zijn boot af te halen. “Dat deze cargo Nico zou redden was echt een opluchting,” zegt Kleinjans.

Voor de rest van deze race die de hele wereld omcirkelt, is Kleinjans de enige solozeiler. Dat is hem niet echt een zorg. “Ik ben aan deze race begonnen omdat ik nu eenmaal alleen rond de wereld wou zeilen.” verduidelijkt hij. “Sommigen hebben me aangeraden om een tweede bemanningslid aan boord te nemen, omdat ik dan meer weerstand zou hebben tegen de andere ‘double handed’ boten. Maar ik wil het alleen doen. Weet je, de kans dat ik dit nog eens zou kunnen doen bestaat wel, maar is zeer weinig realistisch voor mij. Ik zou er spijt van krijgen als ik nu een co-schipper aan boord nam.”

Er staat weinig op de klusjeslijst na de lange tocht over de Zuidelijke Oceaan. “Er is niet echt veel te doen aan de boot, “ zegt Kleinjans. “ Er moet een nieuwe saildrive komen (staartstuk met schroef), het onderwaterschip moet opnieuw glad gemaakt worden en geschilderd, het roersysteem heeft wat aandacht nodig en we moeten eens naar de automatische piloot kijken. Dat is het zowat."

En voor de derde etappe heeft Michel Kleinjans al een strategie klaar. “In deze etappe heb ik erg behoudend gevaren. Ik wou vooral voorkomen dat er iets kapot ging, zoals in etappe 1. Als je iets breekt ben je echt helemaal op je zelf aangewezen in die verlaten oceaan. Voor het volgende traject blijf ik voorzichtig tot aan kaap Hoorn. Dan ga ik er alles uithalen.

Michel Kleinjans staat momenteel genomineerd als ‘yachtman van het jaar’, een trofee uitgereikt door het Koninklijk Belgisch Yachting Verbond. (KBYV). Dat is ook voor zijn record overtocht Marseille - Cartago in maart vorig jaar. Dat is zijn derde snelheidsrecord, erkend door de World Sailing Speed Record Council (WSSRC) als snelste solozeiler op een eenrompszeiljacht. Kleinjans deed er 1 dag 21 uur en 24 minuten over om de 458 zeemijlen lange afstand tussen Frankrijk en Tunesië af te zeilen.

Iedereen kan op Kleinjans stemmen door een SMS te sturen naar 3378 met het tekstbericht ‘MALE 3’ (€ 0.50 per bericht). De winnaar van de 'Yachtman van het jaar' trofee zal tijdens de Belgian Boat Show in Flanders Expo, Gent bekend gemaakt worden op vrijdag 13 februari 2009.

De laatste deelnemer in de tweede etappe van de Portimão Global Ocean Race, Team Mowgli, bemand door het Britse duo, Jeremy Salvesen en David Thomson is vier uur na Michel kleinjans gefinisht.

Commentaar (0)

RSS feed Commentaar